Istotą życia konsekrowanego jest wyjątkowa, oblubieńcza relacja człowieka z Jezusem. Z tej relacji wszystko wynika i do niej zmierza.

Jednak zdarzają się takie chwile i sytuacje, gdy gubimy istotę tego powołania, zaniedbujemy tę intymną relację i tracimy siły oraz radość powołania. 

Tempo życia, ilość zadań do wykonania, przyzwyczajenia modlitewne, brak kierownictwa duchowego, trudne relacje w zgromadzeniu lub innymi osobami, grzechy kościoła – to niektóre z rzeczy, które czasem sprawiają, że brakuje nadziei na zmiany i trudno powrócić do “pierwotnej Miłości”.

A Jezus pragnie szczęścia każdej Oblubienicy. Pragnie, by ta miłość z każdym dniem wzrastała. Pragnie tak nas przemieniać, byśmy całe były miłością. Pragnie nas zjednoczyć z Sobą. I pragnie nas posyłać…

Więcej informacji znajdziesz tutaj